Dit boek biedt een vertaling van Shakespeares onvergelijkelijke meesterwerk Hamlet die zich niet bindt aan de versmaat van het origineel, maar zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke tekst wil blijven en daartoe liever de banden van de versmaat laakt. Het is geen dynamisch-equivalente, maar zoveel mogelijk, geheel en al is onmogelijk, een idiolecte vertaling, waarbij er soms voor gekozen is de letterlijke (zij het onduidelijke) vertaling in de tekst en de verduidelijking in een voetnoot op te nemen, en soms is het omgekeerde gedaan, al naar bevind van zaken.

Shakespeares dichtwerk is in dit boek dus géén dichtwerk meer. De winst die tegenover dit verlies staat, is taalkundige nauwkeurigheid. De vele Hamlet-exegeten verschillen immers op vele punten ten aanzien van de interpretatie.

Behalve de vertaling met de uitvoerige voetnoten wordt een brede inleiding geboden, waarin naast letterkundige vooral theologische en filosofische aspecten aan de orde komen. In concreto: Ouweneel probeert antwoord te geven op de vraag of Hamlet een bij uitstek christelijke tragedie is,of juist bij uitstek niet, of iets van allebei, of nog iets heel anders.

De mening die Ouweneel presenteert, is een bijzondere: als iemand vandaag de dag een echt grondige dissertatie over Hamlet zou willen schrijven, zou hij meer dan 25.000 publicaties over dit stuk moeten doorwerken, om nog maar te zwijgen over het stuk zelf! Dat is een compleet doolhof, en dat mag 'amaze us' een veelvuldig Shakespeare-woord, niet in de zin van verbazen, maar van verbijsteren, afgeleid van maze, doolhof, labyrint.

Inleiding, voetnoten én de vertaling zelf bedoelen de Nederlandse lezer nader de weg te wijzen in dit doolhof, die volgens tallozen een van de grootste literaire meesterwerken aller tijden is.