Start

Vrouwen profeteren
   FAQ
   Brochure
   Winston
   Godet
   Praatstuk
   Links

Muziek

Opname
   Geen opname?
   Israel terzijde gesteld?

Wedergeboorte

Zoonschap
   Eeuwig zoonschap

Genezing
   Geneest de zieken
   Handoplegging
Heilige Geest
Charismatisch

Verzoening


Home > Opname Geen opname?Israel terzijde gesteld?

Geen opname?
Geen opname vóór de grote verdrukking?

Op
de website van Christenen voor Israel... (zie ook hieronder) verscheen in januari 2011 een artikel van Brian J. Hennessy waarin de opname sterk veroordeeld werd vanwege het vermeende idee dat christenen daarmee zouden willen ontsnappen aan de verdrukkingen waar Israel wél doorheen moet.
Maar is dit verhaal een juiste weergave van de leer van de opname? En geeft het wel juist weer wat er dan allemaal nog te gebeuren staat? En is er wel sprake van een in de steek laten? We bespreken hier de argumentaties in het artikel.

Ontkenning
De opname voor de grote verdrukking wordt ontkend, en zelfs misleidend genoemd, en dat zonder dat men er een alternatief voor heeft. Want wat is dan het alternatief? Een opname na de verdrukking? Dus tijdens de wederkomst? Geen woord daarover. M.i. is dat ook niet goed voor te stellen. Bovendien komen we in conflict met allerlei teksten, bijv. Openbaring 19. Men meent soms dat de Gemeente samen met Israel een toekomst op aarde heeft. Men heeft geen oog voor de hemelse bestemming van de Gemeente als Lichaam van Christus. Ook wordt de opname van de Gemeente in de Bijbel een verborgenheid genoemd (in 1Th4). Die moet je dan wel willen ontdekken. Overigens zal er sowieso een opname zijn: voor, in het midden, of aan het eind van de grote verdrukking. Erover strijden met andere christenen is natuurlijk niet nodig, maar we moeten wel alle bijbelse gegevens op rij laten staan en niet delen verzwijgen.

Ontsnappen
Wel begrijpelijk is de gedachte die soms al snel opkomt van een willen ontsnappen, er tussenuit knijpen, want wie wil er nu verdrukking ondergaan? Maar dat is het punt dus helemaal niet. Dan gaat het in feite om de onvolledige uitleg die men erbij geeft. Een negatieve voorstelling is snel gemaakt als allerlei feiten verzwegen worden.

Israel alleen?
Het is bijzonder jammer dat er in dit artikel een geheel verkeerde voorstelling gegeven wordt van de mensen die op bijbelse grond(!) wel in een opname vóór de grote verdrukking geloven. Men stelt het voor alsof een uitzien naar een direct mogelijke opname ons zou verhinderen om Israel lief te hebben. Ook zou het ons verhinderen om ons actief voor Israel in te zetten als de grote verdrukking zich aandient. Maar dat is natuurlijk helemaal niet het geval. 
Integendeel!! Als "opname-gelover" ben ik net zo betrokken met het volk Israel als welke liefhebber van Gods volk dan ook. De gedachte dat we Israel achterlaten en hen de kastanjes uit het vuur laten slepen, is echt grote onzin. Sorry, deze steen moet even door de ruit. Blijkbaar is die nodig. Want het is niet waar dat ik, ik vat het nu maar even heel persoonlijk op, dat ik Israel alleen laat. Ik voel mij hierdoor zeer miskend.

De clou
Want hoe ziet de werkelijkheid er nu echt uit? De bijbelse realiteit, en dat is de clou van het hele verhaal, is dat wij juist dan in een positie gaan komen, waarin wij, samen met de Heer(!), Israel vanuit de hemelse gewesten, pas echt zullen kunnen helpen. God gaat zijn volk bewaren in die tijd: 

Haast je, volken rondom, verzamel je. – O HEER, zend dan Uw legermacht daarheen! – Laat de volken aantreden, laat ze optrekken naar de vallei van Josafat, daar zal Ik mijn oordeel over hen vellen. De HEER brult vanaf de Sion, Hij gromt vanuit Jeruzalem, zodat hemel en aarde beven. Maar voor zijn volk is de HEER een toevlucht, Israël biedt Hij bescherming.
Joel 4:11,12,16 (NBV)

God zal in die tijd ook nog voorzien in hulp op aarde. Daar zijn de 144.000 getuigen en 2 heel speciale getuigen. Openbaring 6 t/m 19 geeft een duidelijke en doorlopende beschrijving hoe God zijn volk gaat bewaren.

Wees voorbereid
Overigens zou ik iedere wedergeboren christen willen aanraden om er toch maar vooral wel rekening mee houden voor de 'grote verdrukking' weggenomen te worden. Ook al geloof je het niet. Want anders sta je zo raar te kijken als jouw taak dan ineens een heel andere blijkt te zijn dan je dacht :-)
Dus je hoeft het niet te geloven, maar houd er rekening mee dat je straks niet meer hier beneden bent, en dat je alles vanuit een iets hoger perspectief gaat meemaken. En dan zul je er pas echt werk mee krijgen. Want onze Messias gaat zijn volk niet alleen laten in de Grote verdrukking zoals die zich van Openbaring 6 tot 19 gaat uitrollen. Wij, Zijn lichaam, zullen samen met het Hoofd meewerken en meestrijden voor Zijn volk Israel. 


Reacties
De reacties onder het artikel zijn inmiddels helaas verdwenen. Maar hier volgen mijn eigen bewaarde reacties (en nu enigszins bijgewerkt), waarin ik de profetische gebeurtenissen op een rij tracht te zetten.


Geen conflict met zionisme
#5 door Harry Sleijster zondag, 23 januari 2011 16:53
De leer van de opname is niet in conflict met het zionisme. In dit artikel wordt er echter een karikatuur van gemaakt. Een gevoelsargument als "wie zou daar bij willen zijn" zou moeten aantonen dat de opname een (onjuist) verlangen is. Feitelijk draait het hele artikel om dit argument. Maar dit soort gevoelsargumenten tellen niet. Duidelijke bijbelteksten moeten de doorslag geven. En dat doen ze ook, maar dan pro-opname.. 

Vervangingsleer
Er wordt gesuggereerd dat de leer van de opname ook een vervangingsleer is. Maar de leer van de opname vóór de 'grote verdrukking' heeft niets van doen met de vervangingsleer, want God gaat in deze bjibelse opnameleer zijn weg met het Joodse volk, ook nu in deze tijd, vóórdat de opname plaatsvindt.
De leer van de opname vervangt niet Israel door de kerk, maar ziet ze juist beide naast elkaar. De schrijver van dit artikel is blijkbaar in die (kerkelijke) leer opgevoed en toont dat hij geen juist beeld heeft van de argumenten van de leer van de opname. 
 
Opname nadelig voor Israel?
De opname wordt beschreven als een in de steek laten van Israel, verraden zelfs. Maar dat is het natuurlijk helemaal niet. Als wij na de opname met Christus zijn, is dat óók met het volk Israel zijn. Immers, ook Christus verraadt Zijn volk niet, omdat Hij hen vanuit de hemel helpt !! 
Hier zit het kromme van de redenering, want gedurende de 1260 dagen, wanneer wij dus één met Christus zijn, zullen wij Israel des te meer liefhebben en des te meer kunnen helpen. Want de hémelse legerscharen gaan dan de overwinning behalen. Dat toont Openbaring 6-19.

Het punt waar het mij in dit artikel om gaat is dat niet onze gevoelens van sympathie of antipathie, maar de Bijbel en de profetieën moeten bepalen hoe het zal gaan! Niet van belang zijn de redeneringen over wat wij wel of niet aardig en eerlijk vinden. 


2 Thessalonika 2: opname - afval - tempel
#7 door Harry Sleijster zondag, 23 januari 2011 18:41
2Th.2 zegt dat eerst de afval moet komen, en de antichrist in de tempel. En wat die afval tegenhoudt moet weggenomen worden. Het staat er een beetje cryptisch, maar het lijkt te betekenen dat na 'de wegneming' de afval en de antichrist zal komen. Dit is de algemeen aanvaarde uitleg. Maar misschien zou je het ook zo kunnen uitleggen, dat die wegneming ná de openbaring van de antichrist in de tempel zal plaatsvinden. Maar ook in dit geval resten er nog 1260 dagen van regering van de antichrist. 
In feite is ook in deze uitleg het gaan zitten in de tempel van de antichrist (en daarna de wegneming) het begin van de grote verdrukking in Openb.11:2v.

Wat Matt.24 betreft: er kunnen in de loop van de afgelopen eeuwen al best voorvervullingen geweest zijn, maar de definitieve vervulling komt er spoedig aan. Hoe we ook over de opname denken.
Wat het betoog van Hennessy betreft: hij noemt enkele nadelige zaken, die helemaal niet nadelig zijn, zelfs voordelig, zoals ik hierboven probeerde aan te tonen.


Volgorde
#9 door Harry Sleijster zondag, 23 januari 2011 21:37
Wie EN wat tegenhoudt zouden de Gemeente en de Heilige Geest in haar kunnen zijn. Maar glashelder is de volgorde m.i. niet. Het kan beide zijn. Maar het is altijd makkelijk dingen te ontkennen en dan geen verklaring te geven. Dat gebeurt helaas veel in forums.
 
Dag noch uur bekend
Die 1260 dagen zijn m.i. dán, dus in die tijd, 'duidelijk' te herkennen. Daniel gaf dat ook al 'exact' aan: in de helft van een jaarweek (7 jaar) (Dan.9:27), dan stopt het offer in de tempel; en dan gaat het verder, 2Th.2 past hier bijna naadloos bij aan. 
De vraag is dan ook: op welk tijdstip duidt: "niemand kent dag noch uur". M.i. duidt dat op nu, op deze tijd, op ons. Maar dán komt er een tijd dat de laatste drieënhalve jaarweek zich haarscherp zal gaan ontvouwen voor de 'verstandigen' die dan leven (lees Dan.12). 

Wel of niet vervuld?
Wat betreft Matt.24 zijn er toch echt veel profetieën niet vervuld. Wel kun je zeggen dat ze al een 'voorvervulling' hebben gehad. Vers 24-28 zijn niet vervuld, want die GROTE verdrukking komt nog. Voor deze speciale periode zie ook Openb.7:14 (dezen komen uit de grote verdrukking). Maar soms heet het iets anders: in Jer.30:7 heet het: de tijd van benauwdheid voor Jakob; in Dan.12:1 heet het: de tijd van benauwdheid; in Dan.8:19 heet het: de gramschap; in Dan.9:27 komt een gruwelijke vleugel van verwoesting; in Openb.3:14 heet het: de ure der verzoeking over de hele aarde. Allemaal toekomstig dus. Maar het komt eraan! Dus oke, dag en uur kennen we niet, maar toch... de tekenen worden steeds duidelijker. Kijk bijv. eens op www.vergadering.nu  naar de eindtijdstudies van Frank Ouweneel. Hij geeft elk jaar veel concrete aanwijzingen.


Einde van de wereld?
#11 door Harry Sleijster maandag, 24 januari 2011 09:17
Het gaat nu wellicht te veel om bepaalde details draaien. Bijv. zoals nu "het ophouden van de geschiedenis" wordt genoemd. Want na de opname, die alle christenen op een of andere wijze verwachten, gaat de geschiedenis gewoon door. M.i. niet met 7 jaar, de eerste helft van 'de week' zouden we nog heel goed mee kunnen maken. Maar de echt grote verdrukking duurt 3 1/2 jaar (Openb.11-19); en daarna is de scheiding van schapen en bokken (Mt.25), en vervolgens begint het 1000-jarig vrederijk, enz. Wij zullen bij de wederkomst in Op.19:14 aanwezig zijn, en Hem volgen.
Nee, dit is helemaal geen 'wishful thinking'. Het Oude en Nieuwe Testament staan immers vol van de glorieuze toekomst van het volk Israel in het rijk van de Messias.
 


Naschrift
Er is in de kerk en in Israel een gelovig deel. Samen is dat de Gemeente van Christus. En er is een ongelovig deel in Gods volk en in de kerken. Bij de opname zullen de gelovigen worden opgenomen. De ongelovige kerk en het ongelovige deel van Israel zullen in de daarop volgende grote verdrukking geoordeeld en gelouterd worden. Hier wordt dus niemand in de steek gelaten. Zo is Gods raad en de vervulling van de profetieën.

De opname vóór de grote verdrukking van 3½ jaar (in Openbaring: 1260 dagen), kan dus heel goed gecombineerd worden met ons ingeënt zijn in 'de olijfboom' Israel. En onze nauwe verbondenheid met het nog niet in de Messias gelovige deel van het volk Israel blijft. Ook in de grote verdrukking, waarin wij immers met de Heer vanuit de hemel de strijd tegen de vijanden rondom Israel zullen meemaken en voeren.
Hiermee is tevens verklaard dat veel aversie tegen de leer van de opname vóór de grote verdrukking volkomen misplaatst is, want dat blijkt volledig gebaseerd op gevoelens.

Verder wil ik nogmaals benadrukken dat de Bijbel zegt dat niet Israel verdrukt zal worden. Ja, wél door de volken. Daar zullen ze wellicht nog heel veel van gaan lijden. Maar juist daarin wordt Israel zeer goed door God bewaard. De volken daarentegen die Israel aanvallen zullen grotendeels vernietigd worden. Dit verschil wordt soms niet goed door uitleggers onderkend en verwoord, waardoor de verdrukking gezien wordt als straf voor Israel. Het tegenovergestelde is echter waar.

Haast je, volken rondom, verzamel je. – O HEER, zend dan Uw legermacht daarheen! – Laat de volken aantreden, laat ze optrekken naar de vallei van Josafat, daar zal Ik mijn oordeel over hen vellen. De HEER brult vanaf de Sion, Hij gromt vanuit Jeruzalem, zodat hemel en aarde beven. Maar voor zijn volk is de HEER een toevlucht, Israël biedt Hij bescherming. 
(Joel 4:11,12,16 - NBV)


Lees ook dit belangrijke artikel, waarin in grote lijn wordt uitgelegd waarom er eigenlijk een opname NODIG is:
          
Gary Stearman: Waarom is er een opname van de Kerk?...

of deze over: Een deprimerend toekomstverhaal...

Of dit artikel in Charisma (okt. 2013) over de Kingdom Now-leer:
         Charisma: "Kingdom Now"? Nee, later (pdf)...

Links naar vele artikel: www.vergadering.nu/links-bijbelstudie.htm#opname


Het vage en zelfs misleidende artikel op de website van Christenen voor Israel:

Dit is het artikel waarin de opname slechts op grond van gevoelsargumenten afgewezen wordt. Elke opname trouwens. Voor of na.
Hennessy ziet geen hemelse heiligen, maar alleen een eenwording van de Gemeente met Israel op aarde en daardoor alleen een deelhebben aan de zegeningen van het aardse vrederijk op aarde.

(Mijn reactie staat hierboven)

Christenzionisme en de opname

Woensdag, 19 Januari 2011

Door Brian J. Hennessy

Ik kom veel christenen tegen die het herstel van het Joodse volk in hun thuisland van harte bijvallen en die tegelijk de eindtijdtheorie aanhangen bekend onder de naam ‘opname van de gemeente vóór de grote verdrukking’. Deze leer gaat ervan uit dat Jezus eerst zal terugkeren als een “dief in de nacht” om de gemeente weg te rukken van de aarde, voorafgaand aan een hels terreur regiem onder een valse messias tijdens de laatste dagen. Daarna zal Jezus weer terugkomen met Zijn gemeente om elke satanische heerschappij op deze planeet te vernietigen en om het langverwachte messiaanse tijdperk in te luiden.

Maar hebben christenen die dit gezichtspunt aanhangen, overwogen - zoals ik uiteindelijk deed - dat dit onderwijs lijnrecht in gaat tegen het hart en de ziel van het christenzionisme?

Wie zou dat willen meemaken?
Als een jonge christen in de zeventiger jaren van de vorige eeuw, geloofde ook ik het onderwijs dat Jezus plotseling zou komen om Zijn kerk weg te halen vóór de regering van de antichrist. De profeet Daniël noemde dit “een tijd van grote benauwdheid, zoals er niet geweest is sinds er volken bestaan” (Daniël 12:1). Jeremia noemde het “een tijd van benauwdheid voor Jakob” (Jeremia 30:5-7). En Jezus zei: “Indien die dagen niet ingekort werden, zou geen vlees behouden worden” (Mattheus 24:22).

Nou, wie zou op aarde willen zijn om dit mee te maken als je verteld werd dat je het kon ontlopen? Toen de meest gerespecteerde christelijke leraars van het land zeiden dat ‘we met Jezus weg zouden vliegen’, wilde ik erbij zijn! Dit was echter voordat ik me bewust werd van de Joodse wortels van mijn geloof. In dit bewustwordingsproces kwam ik er achter dat God de Joden niet verworpen had, zoals we geleerd hadden met de ‘vervangingsleer’ (de kerk heeft de plaats van Israël ingenomen).

Inderdaad is God nu bezig met de Joden in hun nationale thuisland opnieuw te vestigen, zoals al de profeten voorzegden. Het duurde niet lang voordat mijn vrouw en ik fervente christenzionisten werden, die voor Israël en het Joodse volk gingen bidden, pro-Israëlbijeenkomsten bezochten, brieven schreven naar kranten die de waarheid over Israël geweld aandeden, het Joodse volk bemoedigden, andere christenen onderwezen over Gods herstelplan voor de Joden en bijdroegen aan elke bediening die Israël steunde.

Spanning
Midden in dit zionistische bewustwordingsproces ontdekte ik in mijn geest een groeiende spanning als het over de ‘opname’ ging. Het duurde niet zo heel erg lang tot ik doorhad waar de schoen wrong. Tijdens bijna elke pro-Israëlbijeenkomst was er wel een tijd van publiekelijk schuld belijden dat we onze rug - en vaak onze wapens - naar de Joden gekeerd hadden. We proclameerden luid: ‘Wij zullen jullie nooit weer in de steek laten’, zowel door niet te zwijgen in tijden van vervolging, zoals zo velen deden tijdens de Holocaust, als door ons niet van de Joden te distantiëren in het aanvaarden van de vervangingsleer.

Maar waren we door de leer van de ‘opname’ eigenlijk niet bezig te plannen hen wèl in de steek te laten in een tijd waarin Israël en de Joden ons het hardst nodig zullen hebben? Erger nog, we jubelen triomfantelijk over ons ‘verlossend vertrek’ zonder een woord van verontschuldiging aan onze Joodse vrienden. Wat moeten de Joden wel niet denken? Zonder twijfel zijn ze dankbaar voor onze tegenwoordige steun, maar ik ben er zeker van dat ze niet hun adem zullen inhouden, wachtend op ons als het noodlot toeslaat.

Wat is er toch verkeerd bij ons? Hebben we niets geleerd van de keren dat we onze broeders verraden hebben in het verleden? Zijn we alleen maar enthousiaste toejuichers van Israël zolang de lucht helder is, maar als donkere wolken zich samen pakken, gaan we dan uitkijken naar de ‘opname bus’ die ons zo gauw mogelijk hier vandaan meeneemt? En als onze liefde zo voorwaardelijk is, wat zegt dat dan over onze boodschap van Gods eeuwige liefde voor Israël?

Jarenlang hebben we Jesaja 40:1,2 aangehaald: “Troost, troost mijn volk, zegt uw God. Spreekt tot het hart van Jeruzalem, roept het toe, dat zijn lijdenstijd volbracht is, dat zijn ongerechtigheid geboet is, dat het uit de hand des HEREN dubbel ontvangen heeft voor al zijn zonden.” Geloven we dat of niet?

Als we dit geloven, dan moeten we ophouden met de Joden te vertellen dat zij de ultieme Holocaust alleen tegemoet gaan. Liever zouden we hen telkens weer opnieuw moeten vertellen dat God met Zijn uitverkoren volk zal zijn, zowel Joden als christenen, dat Hij ons beide beschermt en voor ons voorziet gedurende de komende verdrukking. En dat Hij ons er uiteindelijk uit verlossen zal en onze vijanden zal vernietigen in de Dag van Zijn wraak, zo zeker als Hij het leger van farao verdronk. Dit is het wat Jezus en alle profeten en apostelen hebben voorzegd. Lees Daniël 12:1; Jeremia 30:1-11; Jesaja 52:7-12; Joël 3:14-17; 1 Petrus 1:5; Mattheus 24:22, 29-31; Openbaring 12:14.

Maar nog, hoe kunnen christenen die openlijk zeggen onopgeefbaar liefde voor Israël te hebben er zo klaar voor zijn Israël ‘in een oogwenk’ achter te laten via een ‘opname vóór de grote verdrukking’?

Misvatting
Ik denk dat het probleem zit in een diep vastzittende christelijke misvatting dat God twee onderscheiden schaapskudden heeft, namelijk de Kerk en Israël. Deze veronderstelling van twee gescheiden uitverkoren volken, ook bekend als ‘geestelijk Israël en fysiek Israël’, kan terugherleid worden tot het onderwijs van John Nelson Darby, de man die het meest verantwoordelijk is voor het ontwikkelen van de leer van de opname. Darby ontwikkelde zijn theologie zo omstreeks 1830, maar het verspreidde zich pas aan het begin van de twintigste eeuw toen de Scofield Reference Bible het in zijn commentaar opnam.

Darby, bekend als de ‘vader van het dispensionalisme’, geloofde dat God met de mensheid op verschillende manieren gehandeld heeft, afhankelijk van verschillende tijdsperioden of bedelingen. Christenen behoren tot de laatste bedeling, een tijdsperiode van genade, en zij worden beschouwd als Gods ‘hemelse volk’. Maar de nakomelingen van Abraham - ten minste zij die vóór Jezus leefden, plus degenen die Hem niet als Messias aanvaarden - behoren tot de bedeling van de wet, en behoren tot Gods ‘aardse volk’.

Hoewel Darby leerde dat de Kerk en Israël altijd gescheiden zouden blijven, geloofde hij dat beide groepen parallelle rollen in Gods verlossingsplan vervullen, en dienovereenkomstig ook parallelle erfenissen zullen ontvangen. Dat betekent dat hij niet leerde dat de Joden alle rechten ontnomen waren door de Kerk, zoals in de vervangingstheologie. Hij zag ook de Kerk niet als een voortzetting van, of een ‘op hoger plan brengen’ van Israël.

Met betrekking tot de laatste dagen zag Darby in de Schrift dat Israël inderdaad teruggebracht zou worden naar zijn land (dus hierin was hij een christenzionist). En dat de antichrist het dagelijkse offer zou stopzetten en de tempel zou ontheiligen door daar “een gruwel die verwoesting brengt”, op te richten in het heilige der heiligen (Daniël 12:11). Maar omdat toen Israël nog niet als staat in aanzijn geroepen was en er helemaal geen tempel met offers bestond, concludeerde hij dat nadat de Joden hun staat uitgeroepen zouden hebben, God wel de bedeling van de Mozaïsche wet moest laten terugkeren.

Dat schiep echter een probleem, want de wereld leefde nu in de bedeling van de genade. Darby’s oplossing was toen, dat hij leerde dat God de christenen zou wegnemen voordat Hij de bedeling van de wet weer zou laten intreden vlak voor de grote verdrukking. Vandaar de opname van de gemeente. Als eenmaal het kwaad in deze wereld door God vernietigd was, dan zouden de christenen in getransformeerde lichamen een glorierijke erfenis ontvangen in het hemelse Jeruzalem. En de Joden zouden een tijd van bovennatuurlijke vrede en voorspoed genieten in de aardse, fysieke stad Jeruzalem.

Struikelblok
Het is voor de hand liggend dat Darby’s theologie een enorm struikelblok vormt voor christenen die oprecht niet aflatende steun voor Israël willen promoten. Want als christenzionisme iets voorstelt, dan is het wel een diepe emotionele en geestelijke identificatie met Israël en het Joodse volk, een vereenzelviging die verder gaat dan theologie of rationalisering. Door het geloof in de Jood Jezus verstaan we op het niveau van ons hart, zelfs als we niet Joods zijn, dat we op een of andere manier deel uitmaken van deze unieke familie van Abraham. Zo dat we als we lezen, “Indien jullie nu Christus toebehoren, dan zijn jullie nageslacht van Abraham, en naar de beloften, erfgenamen,” (Galaten 3:29), we in ons hart ‘Amen!’ zeggen. Het kan je niet onverschillig laten.

Om die reden kunnen we geen achterdeur voor ontsnapping openhouden als we vierkant achter Israël gaan staan, zoals we beloofd hebben. Hun strijd is onze strijd. Wij moeten om hen heen staan, niet als bewonderaars, maar als familie. Het doet er niet toe dat de meerderheid van de Joden ons niet erkent of accepteert als mishpocha. Wij weten dat het zo is! Daarom moeten we in geloof handelen en geloven dat ons belang er mee gemoeid is: we zullen alleen delen in de zegeningen van Israël als we niet voortijdig afhaken. We moeten voor de lange termijn ons er voor inzetten. We moeten met de Joden één zijn, kome wat er van komt, en vertrouwen dat we ons met hen zullen verheugen over de glorieuze verlossing die onze God beloofd heeft.

De schrijver is de auteur van ‘Valley of the Steepless: How Jesus saved us from Christianity’.

Bron: http://christenenvoorisrael.nl/2011/01/christenzionisme-en-de-opname/

Dit artikel van Brian J. Hennessy verscheen in juni 2010 in The Jerusalem Post Christian Edition
 



FAQ's

De opname is geheim, maar hoe kan dat dan met die luide bazuin?

Deze laatste bazuin is niet geheim - iedereen zal hem horen. De laatste bazuin zal een keihard geluid maken en in de hele wereld zal het horen. En de hele wereld zal verschrikken. Sommigen die de opname leren, beweren echter dat deze bazuin alleen door de gelovigen gehoord zal worden. Dat zou kunnen, want Paulus noemt deze gebeurtenis immers een geheimenis. Maar het geheimenis betrof niet de sterkte of onhoorbaarheid van het geluid, of het geheim blijven van deze gebeurtenis, maar de verandering van de lichamen, die tot dan onbekend was. Dus de opname was tot dan een geheimenis, maar is nu openbaar.

Paulus vertelt de opname als een verborgenheid, en de verandering van de lichamen zal verborgen zijn. Die verandering zal in een oogwenk zijn. Maar wat eraan vooraf gaat en erop volgt hoeft niet in de oogwenk vervat te zijn. En de directe gevolgen van de opname zullen niet meer verborgen zijn wanneer het gebeurt. Sommigen beweren dit, met hun termen als "secret rapture", maar het lawaai van de bazuin is waarschijnlijk overal ter wereld te horen.

Zoals bij het Feest der Bazuinen (Lev.23) de sjofar geblazen werd als een laatste oproep tot bekering, zo zou ook deze laatste bazuin wel eens een schrikreactie bij velen teweeg kunnen brengen, wanneer ze zich ineens realiseren dat wat hun verteld is echt is, dat dit het geluid van de laatste bazuin is en dat ze zich alsnog bekeren en meegaan de Heer tegemoet in de lucht.

De chaos die vervolgens uitbreekt, doordat nu de grote verdrukking begint met zijn plagen en oorlogen, zal ieders aandacht opeisen. En reken maar dat er op hetzelfde moment veel tegelijk zal gebeuren. Wie bekommert zich om verdwenen mensen?

Maar ook al is het gewoon een keiharde bazuin, daarmee is nog niet gezegd dat het de openbare wederkomst is, zoals sommigen hieruit geconcludeerd hebben. Want de wereld heeft nog steeds geen idee wat dat keiharde geluid was. De rampen die nu komen zullen elkaar snel opvolgen, er is helemaal geen tijd voor onderzoek, de bazuinen en rampen die volgen in de hierop volgende 3½ jaar zullen de mensen zo volledig in beslag nemen, dat dat vreemde bazuingeluid en de verdwijning van zoveel mensen zeker niet hun eerste zorg zal zijn. Ja, mensen die geliefden en bekenden missen zullen zoeken, maar ook zij zullen meegesleurd worden in de chaos die dan ontstaat.

Maar de vraag is dan: is het dan wel de laatste(!) bazuin? Er zullen immers nog meer bazuinen volgen in het boek Openbaring! Ja, het heel goed mogelijk dat dit hier in dit vers (1Kor.15:52; vgl. 1Th.4:16) speciaal voor ons de laatste bazuin genoemd wordt.

De eerste opstanding zal in fasen plaatsvinden. De eerste opstanding zal bij deze "laatste" bazuin aan het begin van de grote verdrukking beginnen, en een vervolg hebben aan het eind van de verdrukking bij de start van het vrederijk. De 'tweede' en 'definitieve' opstanding der doden zal pas aan het einde van het vrederijk plaatsvinden. 


Is Israel dan niet de bruid? Zijn er dan twee bruiden?

Het probleem van de bruid is soms reden om de opname te ontkennen, want men meent dat de bruiloft op aarde plaatsvindt aan het begin van het vrederijk.
Nu is de bruid en de bijbehorende bruiloft een onderwerp op zich. Er zijn bijv. aanwijzingen dat er twee bruiden zijn.

In Openb.19 wordt een bruiloft in de hemel gevierd, waarna men zich gereed maakt om naar de aarde te gaan. Maar ook op aarde wordt na de grote verdrukking (Jes.25-27), aan het begin van het vrederijk, een bruiloft gevierd - van de Koning en zijn bruid Israel (Jes.61,62).

Er kan geen pre-opname zijn, want hoe kan er feestgevierd worden in de hemel met zo'n ellende op aarde? Echter, het argument van het "feestvieren" is in feite een non-argument. Ten eerste is het de vraag of er in die 3½ jaar al "feest gevierd" wordt in de hemel. Daar zijn geen aanwijzingen voor, zeker niet in het boek Openbaring, dat het schouwspel in en vanuit de hemel volgt. Er is teveel te doen in de hemel en op aarde als je Openbaring 6-19 leest. Dan zie je dat wij in die tijd danig voorbereid en betrokken zullen zijn bij de hemelse strijd die tevens op aarde plaatsvindt.
Maar hetzelfde argument zouden we dan ook tegen God kunnen (of moeten) gebruiken: dat Hij in de hemelse heerlijkheid blijft, terwijl Hij zijn volk op aarde in die grote verdrukking maar laat lijden. Als u dat argument niet gebruikt, wat is het probleem dat ook wij daar dan samen met Hem "feestvieren" (wat dan echter meer een meestrijden (met Hem voor zijn volk Israel) zal zijn)?

De kwestie wie de bruid is, is ingewikkeld. M.i. is "bruid" zinnebeeldige taal. Israel was de bruid in het OT, of wordt althans als beeld zo voorgesteld. In het NT wordt de christelijke Gemeente als een bruid voorgesteld, zo ook in Op.19:7 en 21:9v, maar of het werkelijk een echtvereniging is of 'slechts' een zinnebeeld, is de vraag, want even later zien we niet de bruid naar de aarde komen maar mensen op paarden in witte kleren. Dus het beeld van bruid wordt niet doorgezet, zo ook niet in 21:9,10 waar het een "stad" blijkt te zijn. "Bruid" zou bijgevolg 'slechts' een uitbeelding kunnen zijn van de innige eenheid tussen Christus en zijn gemeente.
Dus op zich is dit punt geen argument voor een van beide standpunten, maar blijft slechts een vraag.

In de hemel is het altijd feest. Het feestvieren zal echter onderbroken worden in de 3½ jaar dat het op aarde een chaos zal zijn. Juist Openbaring 6-19 laat zien hoe de strijd rechtstreeks vanuit de hemel gevoerd zal worden. De bruiloft is pas aan het eind, na alle plagen, en na het oordeel over de grote hoer in Op.19:7-10, en vlak voor de wederkomst in Op.19:11-21, die met buitenproportioneel geweld gepaard zal gaan.
Dus als ontkenners van de pre-opname denken aan een bruiloft met alleen maar blijdschap en geen strijd meer, dan is niet geheel juist. De bruiloft zal slechts een kort moment zijn, en het bloederigste deel gaat direct erna nog komen.

Bovendien weet men in de hemel altijd al dat er een grote verdrukking van 3½ jaar aan staat te komen, en tevens van dit zware eindoordeel van Op.19. Dan zou er dus eigenlijk nooit feest in de hemel kunnen zijn. Dus net zo goed als wij nu ook gelukkig kunnen zijn met onze behoudenis en in onze aanbidding en dankbaarheid voor God, terwijl we weten van grote oordelen die eraan staan te komen, zal er dus ook in de grote verdrukking gewoon blijdschap zijn, en tevens groot feest omdat eindelijk de boze wereld geoordeeld gaat worden. Dat vooruitzicht maakt ons immer nu ook al blij?! Er zijn veel teksten die ertoe oproepen om daarover blij te zijn, bijv. Op.18:20. Gods oordelen zijn rechtvaardig en zij hebben het verdiend (Op.16:5-7). Hard, maar waar. Het past niet zo goed in ons christelijke plaatje van de andere wang toekeren. Maar we mogen ons verblijden dat onze God hen gaat oordelen die Israel en Jeruzalem willen vernietigen. En we hebben in de hemel nog 3½ jaar om erop voorbereid te worden.


Willen de pre-opname-mensen ontsnappen en Israel alleen laten?
Wordt de bruiloft dan niet op aarde gevierd?
Hoe kan men feestvieren in de hemel als men weet wat op aarde gebeurt?

Het willen ontsnappen is een verwijt dat je
vaak hoort. De verontwaardiging daarover hoor je in de stemmen van Israelliefhebbers die niets van een opname willen weten. Immers, hoe kunnen die christenen willen ontsnappen en Israel alleen laten in de strijd? Maar in feite is het omgekeerd: ik ben dankbaar voor de opname, omdat ik dan mee mag strijden vanuit de hemel. Op aarde zou het immers een nagenoeg kansloze strijd zijn voor hen die Israel denken te kunnen helpen.

Israel zal niets aan christenen hebben in die tijd, want ook de christenen, als die er dan nog zijn, zullen net zo als Israel vervolgd worden. Ook zij zullen onthoofd zullen worden, zegt Openb. 13:15 en 20:4. Maar het punt waar het om gaat is dat het absoluut onjuist is om christenen die de opname verwachten, te beschuldigen van te willen ontsnappen aan van alles. Want dat is gewoon niet waar. Het zijn oneerlijke sneren die helemaal geen argumentswaarde hebben. Ik geloof niet in de opname om te ontsnappen, maar omdat de Bijbel veel argumenten geeft.


Is Openbaring een moeilijk boek? Een gesloten boek? Een symbolisch boek?

De moeite die ontkenners van de pre-opname met het boek Openbaring hebben, is opvallend.
Zoals u wellicht wel weet hebben mensen die de opname aan het eind van de grote verdrukking plaatsen grote moeite met de uitleg van het boek Openbaring, waarin in feite alles netjes op volgorde is gezet. Het zou voor ons echt een Openbaring moeten zijn! 

Maar heel vaak wordt gezegd dat er verrassing moet overblijven en dat we het allemaal niet weten, en meer van die vaagheden. Men kiest voor de symbolische verklaring van Openbaring omdat de letterlijke verklaring niet in hun plaatje past. Maar men zegt maar wat, in de mening dat men daarmee de vooronderstelling dat de kerk door de grote verdrukking gaat, te versterken. 

Een zeer grote tegenstrijdigheid is hierbij, dat als het zo zou zijn dat wij door de verdrukking gaan, we dan, juist vanwege alle gebeurtenissen en onze Bijbelkennis, het moment van de wederkomst precies zouden kunnen berekenen aan de hand van o.a. de 1260 dagen. Dus, wat is dan de verrassing? Dus alleen als we niet door de grote verdrukking gaan weten we niet wanneer de Heer Jezus komt. Wanneer we er wel doorheen gaan, kunnen we het wel weten, precies zelfs (wat dus niet kan). 

Overigens is het de vraag of iemand van de dan levende gelovigen het zal overleven, want de Schrift zegt dat zij allen(!) gedood zullen worden (Op.6:11; 13:15; 20:4). Ja, het zal een verschrikkelijke tijd zijn.


Mijn droom

De opname wordt vaak voorgesteld door een flits, dank zij Matt.24:27.
Kijk dit imponerende korte filmpje: http://www.youtube.com/v/SmLhyPjHVes 
Helaas... ik denk dat het niet zo zal gaan.

Kort na mijn bekering heb ik een droom gehad. Een van de weinige die ik nooit vergeet. Hij was zo duidelijk, haast een visioen. Ik liep in de buurt waar ik als kind ben opgegroeid. Toen vond de opname plaats. Het bijzondere was dat het heel geleidelijk gebeurde, iedereen was opgewonden, er stond iets te gebeuren. Ik stond daar op straat en wist: de Heer komt. Er kwamen mensen hun huizen uit en liepen vol verwachting rond, alles begon te zinderen van de Heilige Geest, te vergelijken met elektrische vonkjes, ook op de mensen, het duurde een hele tijd, en toen gebeurde het, alleen, helaas, de droom was afgelopen, ik kon het niet vasthouden.

Maar toen ik 1 Thess.4:16 erbij las klopte het wel: de "verandering in een oogwenk" komt pas nadat er van alles gebeurd is, n.l. we zullen "een bevelend roepen" horen, "de stem van een aartsengel" zullen we horen, en we horen "de stem van een bazuin", en de doden in Christus zullen eerst opstaan, misschien zullen we hen wel zien, zoals ze in Matt.27:52,53 waar ze aan veel mensen verschenen, of dat we er iets van zien. En dat alles kost tijd. En dan pas zullen wij in een oogwenk veranderd worden en weggevoerd, de Heer tegemoet in de lucht. De verandering in dat ondeelbare ogenblik van 1 Kor.15:51 zal er pas zijn nadat er dus van alles heeft plaatsgevonden, dus na de harde geluiden van het roepen en de bazuin en na de opwekking van de doden.

Sinds die mooie onvergetelijke droom zie ik in dat de tekst in 1Th4 en 1Ko15 ruimte laat voor een heerlijk besef van: nú is het zover, nú gaat het gebeuren. Daarom denk ik ook dat er helemaal niet zoveel chaotische toestanden zullen zijn. Co-piloten kunnen het overnemen, chauffeurs kunnen hun auto aan de kant van de weg zetten, etc. Mensen om ons heen zullen het misschien zelfs wel aan ons merken. Let vanaf nu dus op de bazuin.



Opname Geen opname? Israel terzijde gesteld?