Uitdaging – januari 2005

`Ik zie een wolkje als eens mans hand'
Bram Krol bezoekt de opwekking in Stolwijk

Mailtje van Bram Krol: "Ik ga woensdagavond naar een opwekking." Of hij ook voor Uitdaging rond moet kijken. Opwekking? Bram weer op weg naar Congo of een ander stuk binnenland in Afrika? Nee, dus. Ditmaal hoeft Bram, via het pontje bij Schoonhoven, nog geen 30 kilometer te reizen. In het kaasdorp Stolwijk in de mooie Krimpenerwaard, op een steenworp van Gouda, gebeurt het allemaal.

door Bram Krol

Tweehonderdtwintig mensen tel ik, enkele tientallen minder dan de vorige week. Ik ben op een woensdagavond op bezoek in de hervomde kerk van Stolwijk, een statig, klassiek gebouw, dat heel goed als versiering op een kerstkaart zou passen.

Misschien komt meer dan de helft van buiten de plaats, nieuwsgierigen, getrokken door het gerucht dat er in het dorp iets gaande is. Sommigen kenden zelfs de naam van het dorpje niet, voordat ze besloten erheen te rijden, zoals een mevrouw uit Spakenburg.
Het begon met de genezing van drie zoons van het echtpaar Hoogstrate. Een was er vanwege asthmatische bronchitis heel slecht aan toe, en gedoemd voor altijd veel medicijnen te slikken. Kijk nu eens, na een gebed door evangelist Jan Zijlstra. Helemaal vrij van benauwdheid. Geen medicijnen meer! Dat sloeg dus in als een bom. Er veranderde veel in het geloof van de Hoogstrates. Het werd praktischer. Ze gingen de Bijbel opnieuw lezen, met een grote verwachting wat God wilde doen.
Daaruit kwam ook voort dat een Duitse evangeliste werd uitgenodigd, Judith Emenike, de vrouw van een Nigeriaanse evangelist, gevestigd in de VS.

De avondbijeenkomsten werden voor ieder opengesteld, en trokken veel bezoek. Er werden mensen genezen. Victor Emenike sprak, en bad voor de zieken. Een man werd genezen van doofheid. Een meisje van een niet goed werkende knie, waar ze al tweemaal aan was geopereerd. De mensen werden nieuwsgierig. Er kwamen velen tot geloof. Een lerares vertelt van een schoolklas in Polsbroekerdam, waar alle kinderen nieuwsgierig waren naar het geloof, door de bekering van een van hen. Die maakten hun ouders weer nieuwsgierig.

Hervormd Stolwijk, wijkgemeente 1, deelt de kerk met wijkgemeente II, een bondsgemeente. Tot voor veertien jaar was wijk 1 vrijzinnig, met twintig kerkbezoekers. Toen zwenkte ze om naar het midden, en verder naar de confessionele hoek. Het aantal kerkgangers steeg tot 180. Dat was onder de voorganger van de huidige predikanten. En hoe nu verder? Een evangelische wijkgemeente? Enkele oudere leden brommen. Het is hun kerk niet meer. De direct betrokkenen spreken van een opwekking. Hun geloof is uitermate versterkt.

Het is opmerkelijk dat avond na avond het kerkgebouw gevuld is, terwijl dat op veel plaatsen zelfs eens per week niet gebeurt. Maar een opwekking? Misschien dat het daarop zal uitlopen?
Ik zie dat de belangstelling weer wat terugloopt. Houden de mensen het voor gezien? Nu al? De nadruk ligt erg op genezing, terwijl een opwekking in de eerste plaats gaat om levensvernieuwing en bekering. Er is vanuit de Bijbel ook wel iets aan te merken op de veronderstelling dat ieder met een oprecht geloof eigenlijk zou moeten genezen, en dat God nooit ziekte wil. Dat is de pastorale kuil, waarin genezingshypes smoren. Tenslotte roepen de niet genezenen de genezers tot de orde die toch niet eeuwig kunnen volhouden dat niet genezen thuishoort onder kleingeloof. Een gemeente zal daar een sluitend antwoord op moeten vinden, of ze maakt een groot deel van haar leden obstinaat.

Toch is het wonderlijk. In de kerk zie je overal mensen met elkaar bidden. De Bijbel gaat open. Er hangt een enorme verwachting in het gebouw. leder lijkt zich ervan bewust te zijn dat er iets bijzonders, gebeurt. Het past ook in de ontwikkelingen. Juist in de behoudende hoek van de vroegere Nederlands Hervormde Kerk is veel aandacht ontstaan voor gebedsgenezing (ds. Paul, ds. Abma), profetie (zie een recent boek van ds. Geuze) en nieuwere, effectieve vormen van evangelisatie. Het Evangelisch Werkverband is betrekkelijk jong, maar heeft een stevige plaats gevonden in de Protestantse Kerk in Nederland. Er zijn interessante evangelische verschuivingen gaande. In de recente historie van Stolwijk 1 zie je weerspiegeld wat er landelijk gebeurt. Is Stolwijk in beroering, als voorbode van wat Nederland nodig heeft? Of Europa? Of is het een witte raaf? Een anachronisme?

Het lijkt erop dat het enthousiasme van de predikanten de gemeente wel erg in het vaarwater van een Nigeriaanse stroming heeft gebracht. Nigeriaanse charismatici staan bekend om hun links charismatische koers, vaak zwaar beïnvloed door het Rhéma geloof, wat soms nauwelijks meer bijbels te noemen is. Name it and claim it! Dat is niet alleen de Joshua van Ouweneel, of de reusachtige Miracle Church in.Benin City. Ook Emenike?. De nadrukkelijke stelling dat iedereen genezen kan, en eigenlijk zou moeten worden uit de mond van Judith Emenike doet me dat denken. Daar ligt dan meteen de crux. Is Stolwijk in staat dit in breder kader te trekken? Dan zou het een doorbraak kunnen worden voor het hele land. Of loopt Stolwijk alleen achter de beweging van Emenike aan: de It is easy ministries? Dat zou wijkgemeente 1 nog wel eens kunnen opbreken, alle goede dingen daargelaten. Wat zien we in de Krimpenerwaard storm of Geest? Ik zie een wolkje als eens mans hand.