5 juni 2009 - Reformatorisch Dagblad

Ouweneel: Schietlofprijzing vanachter het bureau

Door Ben Tramper

De borstzak van zijn overhemd vermeldt de initialen van zijn naam: WJO. Subtiel zijn ze in de stof aangebracht, op voorstel van de kleermaker met wie hij tijdens een recent bezoek aan China kennismaakte. Heeft Ouweneel een eigen kledinglijn? Nee, nee, roept hij afwerend. Met een lach: „De man maakte voor mij twee pakken, vier overhemden en drie dassen. Voor 500 euro.”

Ouweneel houdt van subtiliteiten, al is hij ontegenzeggelijk meer een man van de grote lijnen dan van het detail. In de meer dan 130 boeken die hij schreef, laat hij zich kennen als een gids die zijn publiek in rap tempo naar hoge bergtoppen voert om het te laten genieten van indrukwekkende vergezichten. Maar onderweg trakteert hij altijd op verrassende doorkijkjes: als Ouweneel verhaalt, schudt hij de ene anekdote na de andere uit zijn mouw.

U wordt beschouwd als homo universalis. Ooit kregen studenten op een kennismakingsdag te horen: „Prof. Ouweneel weet niet van veel veel, maar van bijna alles bijna alles.”

„Dat is natuurlijk onzin. Zo heb ik van economie totaal geen verstand. In motorisch opzicht ben ik een onbenul. Ik haalde op school achten en negens, maar voor gymnastiek had ik steevast een mager zesje.
Laat ik het zo zeggen: Ik heb een enorm brede belangstelling. Ik ben een generalist, het omgekeerde van een specialist. Mijn ideaal was altijd om bijna niets van bijna alles te weten in plaats van bijna alles van bijna niets.”

Mag bekend zijn hoe hoog uw IQ is?

„Ik weet het zelf niet. Zou ik het weten, dan zou ik het u niet zeggen.”

Waarom niet?

Minzaam lachend: „Valse bescheidenheid.”

Bent u zichzelf wel eens een wonder?

„Daarover wil ik niet nadenken. De Prediker zegt bovendien: Wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart. Wie veel is toevertrouwd, heeft veel te verantwoorden. Wat heb je ermee gedaan?”

Leidt meer kennis tot meer verwondering?

„Ja, maar je kunt het ook omdraaien: veel kennis ontstaat doordat je je over iets verbaast. Hoe kan dit? Als wetenschapper heb je niet alleen intelligentie nodig, maar ook nieuwsgierigheid. Kennis komt je niet aanwaaien, o nee, je moet er keihard voor werken.”

Valt de verwondering weg als de verklaring voor een geheim zich aandient?

„Vanaf mijn elfde jaar ben ik bezig met het uitzoeken van mijn voorgeslacht. Dat fascineert mij enorm. Ik ken inmiddels 5000 van mijn voorouders. Elke keer als ik de naam van een voorouder vind, heb ik een probleem opgelost. Maar ik krijg er meteen twee voor in de plaats: wie zijn de beide ouders van deze voor­ouder? Zo gaat het ook toe in de wetenschap. Hoe meer iemand weet, hoe meer hij weet wat hij niet weet.”

Wat gebeurt er met u als u zich verwondert?

„Het gaat er bij mij vaak spontaan aan toe. Dan zit ik achter m’n bureau te werken en verheug ik me over iets dat ik lees of opschrijf. Op zulke momenten doe ik geen schietgebedje, maar een schietlofprijzing. Verwondering is een vorm van aanbidding. De Maker van alles wat bewonderenswaardig is, is Zelf bewonderenswaardig tot in de zoveelste macht.”

Manifesteert zich ook op dit punt de gebrokenheid van het leven? Zodat een mens reden te over ziet voor aanbidding, maar tegelijk zijn onwil ertoe ervaart?

„Onze zondigheid komt daarin tot uiting dat wij God te weinig loven en prijzen en te zeer gericht zijn op onszelf, al moeten we zondigheid niet verwarren met beperktheid. Als schepselen zijn we eindig. Ook zonder zondeval zouden we een eindige taal hebben gehad om Gods grootheid te prijzen.”

Hoe gaat u om met gevoelens van trots? Of spelen die niet op als u bij voorbeeld een nieuw deel aan uw evangelisch-dogmatische reeks toevoegt?......

Klik hier om het hele artikel te lezen... | Link werkt niet? Klik hier...