|
Bron: http://flashtrafficblog.wordpress.com/
Vertaling van een artikel op de website van Joel Rosenberg
Joel Rosenberg schrijft op 25-3-2010:
EXCLUSIEF: Wat gebeurde achter de gesloten deuren in de Obama-Netanyahu vergaderingen? Netanyahu stond op zijn standpunt.
 Wat in de wereld was aan de hand achter de schermen van de Obama-Netanyahu vergaderingen? Waarom werden de gesprekken zo gespannen, en zo gehuld in geheimzinnigheid? Woensdagavond was ik in staat om enkele aanwijzingen te krijgen. Het is niet goed.
De Obama regering heeft intense en ongekende druk op de regering-Netanyahu uitgeoefend om enorme eenzijdige concessies te doen aan de Palestijnen nog voordat directe vredesgesprekken beginnen. Een adviseur die is geïnformeerd over de gesprekken vertelde me: 'President Obama staat erop dat Israël een document ondertekent dat de inzet van Israël verplicht tot een vredesakkoord met de Palestijnen dat zal zijn gebaseerd op 1967 grenzen. Dit betekent niet bouwen in Jeruzalem, en een tijdschema om andere fundamentele problemen aan te pakken, zoals het "recht op terugkeer." De bron, een waarin ik veel vertrouwen heb, merkte ook op dat president Obama de laatste 24 uur via de telefoon sprak met de Duitse bondskanselier Angela Merkel, de Franse President Nicolas Sarkozy en de Britse premier Gordon Brown om er zeker van te zijn dat elk van hen aan zijn kant zou staan met druk op de Israëli's om een dergelijke ongekend eenzijdige concessies te doen. Het Witte Huis wil blijkbaar dat het document de blauwdruk wordt voor de definitieve status van de onderhandelingen, hoewel de Palestijnen zelfs weigeren om aan de tafel te komen zitten en face-to-face met de Israëlische leiders, met inbegrip van Netanyahu.
Het team Netanyahu vertraagde hun vertrek uit Washington woensdagmiddag om door te gaan met bijna non-stop vergaderen op de Israëlische ambassade. Verscheidene ambtenaren op sleutelposities hadden ook een ontmoeting met speciale gezant Midden Oosten George Mitchell en andere belangrijke regeringsambtenaren. Het team vertrok eindelijk naar Israël woensdagavond laat. Tot nu toe is een virtuele niewsstilte opgelegd over bijeenkomsten van president Obama's met de Israëlische premier Netanyahu.
Het goede nieuws: Netanyahu had een zeer goede week. Hij zag er sterk uit en met principiele gevoelens. Hij was hoffelijk en diplomatiek. En hij stond zijn standpunt. Hij gaf niet toe aan de intense druk van het Witte Huis en het State Department. Hij weigerde Jeruzalem te verdelen. In een meesterlijke AIPAC- speech heeft hijkalm en duidelijk uitgelegd waarom Israël nooit het recht zou opgeven om huizen te bouwen in haar hoofdstad. Hij stuurde de VS en de wereld een eenvoudige en ontnuchterende boodschap, dat als ze niet snel en beslist bewegen om Iran te verhinderen de Bom te krijgen, dan zal Israël het zelf doen. Hij kwam niet bedreigen. Hij gaf geen branie. Hij verklaarde alleen de feiten, in hun historische context, en niemand doet dat beter dan Netanyahu. Wat meer is, hij deed dit alles met minister van Defensie Ehud Barak die in solidariteit aan zijn zijde stond, en dat was belangrijk, omdat dit aan het Witte Huis - en aan zijn critici in Israël, en aan de vijanden in Iran - de boodschap zond dat de Israëlische regering eensgezind is. Geen klein ding. Barak in Camp David kwam met Yasser Arafat in 2000 was bereid tot het delen van Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever weg te geven. God zegene Netanyahu voor dit principiele verzet tegen deze benadering, en voor het (tot nu toe, tenminste) hebben en handhaven van de steun van Barak in het proces.
Wat meer is, de AIPAC toespraak, vermeerderd met de warme en boeiende ontmoetingen met leden van het Congres versterkte aanzienlijk de hand van Netanyahu. Het verbond hem weer op een zeer belangrijke manier met de gewone pro-Israël activisten uit de hele VS, joden en christenen tegelijk. Het versterkte ook aanzienlijk zijn alliantie met het Congres, dat doorgaat zich te bewijzen als het pro-Israël deel van Pennsylvania Avenue. Beide zijn van cruciaal belang in het tegenwicht geven aan de vijandige Obama administratie.
De president en de premier kwam tweemaal bijeen in het Witte Huis op dinsdagnacht voor in totaal ongeveer twee uur, van 5:30 uur tot rond 7 uur, en dan weer vanaf ongeveer 8:30 pm tot 9 pm. Senior assistenten van beide leiders bleven daarna tot bijna 1:00 am woensdagmorgen hun gesprekken voortzetten. Het Witte Huis heeft echter geweigerd om Netanyahu en de Israëlische minister van Defensie Ehud Barak te behandelen met de waardigheid en het respect dat geboden wordt aan andere wereldleiders. Geen gezamenlijke persconferenties. Geen foto sessies. Geen beelden werden vrijgegeven van de twee leiders in vergadering. Heel veel "geen commentaar" op alle inhoud.
Het team van Netanyahu, kennelijk op verzoek van het Witte Huis, en proberend gevoelig te zijn voor de wens van zijn gastheer, heeft ook niet gesproken. Op woensdagochtend annuleerden de Israëli's alle interviews. Diverse nieuwsmedia hebben gemeld dat de stilte in verband met de gesprekken "oorverdovend" is, en ik ben het ermee eens. Het is moeilijk om in de laatste tijd een wereldleider van het kaliber van Netanyahu te vinden - met name een sterke vriend en bondgenoot van de Verenigde Staten - die onderwerp was van een dergelijke behandeling van een regering die beweert de "reset"-knop te drukken om de betrekkingen tussen de twee landen te verbeteren. Met uitzondering van vorig jaar, toen Netanyahu naar Washington kwam en ook een ontmoeting met Obama zonder fotosessie, persconferentie, of enig diplomatiek vertoon van wederzijds respect en echte vriendschap.
Ik denk dat Netanyahu verstandig was om zijn interviews te annuleren op woensdag. Hij kwam niet op de tribune. Hij wilde niet doelbewust met zijn vinger in het oog van de President steken. Na daadwerkelijk zijn publieke zaak op de AIPAC en het Congres op maandag en dinsdag gemaakt te hebben, Netanyahu, Barak en hun team werkten hard op woensdag om de regering hun bereidheid te tonen tot onderhandelen te goeder trouw, en dat te doen zonder onmiddellijk en in het openbaar hun verschillen met de regering te luchten. Dat gezegd hebbende, Netanyahu en zijn team zouden binnenkort vele media-interviews moeten doen met de Amerikaanse en buitenlandse media. Hij zou ook officials moeten uitzenden om te spreken tot christenen en joodse groepen in de VS in de komende weken en maanden. Hij heeft de steun van het Amerikaanse volk, maar hij mag dat nooit voor lief nemen.
Het centrale probleem is dat het Witte Huis en het State Department proberen Israël te dwingen Jeruzalem te verdelen en Judea en Samaria, algemeen bekend als de Westelijke Jordaanoever, te verdelen. Dit is een vergissing vanwege tal van redenen, met name vanwege Joël 3:1, waarin de Heer zegt dat Hij in de laatste dagen 'in het gericht treedt " met "alle volken", omdat ze het joodse volk vreselijk hebben mishandeld " en ze hebben mijn land verdeeld."
Profetisch geloof ik dat Israël uiteindelijk zal worden geïsoleerd van alle landen in de wereld, speciaal als we de letten op de vervulling van Ezechiël 38 & 39. Uiteindelijk zal de Heer Israël losmaken van elke natie - waaronder de VS - zodat het joodse volk alleen Hem heeft om zich toe te wenden en te vertrouwen. Dat gezegd, maar de Schrift is duidelijk in Genesis 12:1-3 en elders dat wie Israël zegent, Hij zal zegenen, en degenen die Israël vloeken, zal Hij vloeken. We willen dat onze landen te worden gezegend door God, om berouw en opwekking te ervaren en tot zegen voor de rest van de wereld. Nu is dus de meest kritieke tijd voor echte volgelingen van Jezus Christus om hun onvoorwaardelijke liefde te tonen niet hun aflatende steun aan de Israëli's en hun Palestijnse buren. We moeten bidden voor de vrede van Jeruzalem. We moeten de liefde van Jezus laten zien aan iedere Jood en heiden in het Heilige Land. En we moeten we de kerk in het epicentrum te versterken, voorgangers en leiders aan te moedigen, en hen te helpen vervullen Jesaja 60:1-4.
[......]
Het goede nieuws is: de God van Israël slaapt noch sluimert. Hij is verantwoordelijk. Hij waakt over Zijn volk om hen te beschermen. Maar Hij roept ons op om te bidden voor de vrede van Jeruzalem, om christenen te onderwijzen over de hele wereld over Gods liefde en plan voor Israëli's en Palestijnen, en te zorgen voor beide zijden in reële en praktische wijze, waaronder begrepen voeding, kleding, medische voorraden en andere vormen van humanitaire hulp. Dit is wat het Joshua Fonds probeert te doen. We zijn zo dankbaar voor uw gebeden en financiële steun. Dit is een kritiek moment voor de volgelingen van Jezus Christus. Mogen wij trouw aan de Heer zijn totdat hij terugkeert.
Bron: http://flashtrafficblog.wordpress.com/
|
|