Wij emigreerden in 1948 naar Zuid-Afrika waar wij gelijk opgenomen werden in een van die talle Vergaderingen in en om de stad Kaapstad. Ik ging gelijk naar de eerste klas van de school, dus ben ik nooit in Nederland op school geweest en dat zal wel te merken zijn aan mijn taalgebruik in 't Nederlands. Afrikaans is aan afstammeling van oud-Nederlands, dus sprak ik thuis Nederlands, Afrikaans met de buren en Engels op school.

Bezoekers uit Nederland zijn welkom bij ons in Kaapstad en zullen zich best thuis voelen in onze Vergadering die pas 6 maanden bestaat. Wij komen voornamelijk uit een 'traditionele' Vergadering met een sterke Ierse invloed (ik gebruik het woord 'traditioneel" met respect voor andere en vooral oudere broeders en zusters). In de laatste jaren kwam er een groeiende groep die wat meer los wilde zijn van bepaalde dingen maar wij vonden dat pogingen tot verandering tegengestaan werden, bijvoorbeeld het concept van oudsten, door de lering dat alle oudere broeders oudsten waren. Ik herinner me aan een van de Betteld boekjes waar het juist over deze vraag ging, dus is dit waarschijnlijk een bekend probleem in Vergaderingen wereldwijd. Na een lang proces van besprekingen en veel gebed is een groep van 35 zelfstandig verder gegaan en is inmiddels gegroeid met circa 20 broeders en zusters waaronder ouderen en jongeren zijn.

De Vergaderingen in Zuid-Afrika bestaan al sinds circa 1880 en zo kwam er dus ook het werk onder de zwarten die toen nog heel 'barbaars' waren. Zendelingen kwamen voornamelijk uit Engeland, Schotland en Ierland, dus kwam er ook een soort stempel op de Vergaderingen. Er zijn hier 4 aparte taal groepen, Engels, Afrikaans, Zwarte talen (circa 7) en Indiase dialecten onder de Indiase immigranten (Ghandi heeft in ZA gewoond).

De Vergaderingen zijn gegroeid onder de Engels sprekenden maar niet onder de Afrikaners (vanouds de Boeren) die stoer aan de Nederduitsche Gereformeerde Kerk vastkleefden. Ook onder de zwarten en de Indiase is er groei gekomen. Hier in de Kaap is een apart volk (Kleurlingen genoemd) die afstammelingen zijn van de Boesman en de Hottentotten en een vermenging van Blank en Zwart. Ze hebben een eigen taal die bestaat uit een mengsel van Engels en Afrikaans met enkele Maleise woorden uit de slaventijd van de VOC.

Onder de Kleurlingen is het Vergaderingwerk vrij sterk, maar onder de blanken is het een droevige geschiedenis. De meeste blanke (alles ontwikkelde apart vanwege de apartheid) Vergaderingen in Kaapstad, Port Elizabeth, Durban, Johannesburg en Pretoria zijn  heel klein geworden en blijven ook 'traditioneel' in hun doen. Enkele Vergaderingen hebben zich circa 25 jaar geleden aangepast bij een vernieuwing en zijn groot geworden maar worden door de andere Vergadering niet meer als echte Vergadering beschouwd. Er gingen steeds meer jongeren weg uit de Vergaderingen naar Evangelische kringen dus bleven er vaak alleen wat oudere broeders en zusters over wat tot gevolg had dat Vergadering gewoon uitstierven. Ook had de uittocht na randsteden en kleine dorpen er veel mee te maken dat stedelijke Vergaderingen leegliepen, maar er kwamen weinig nieuwe Vergaderingen bij. Ik schat dat er momenteel circa 80 Vergaderingen in ZA zijn waarvan de meeste heel klein zijn. Dat er veel zegen was over de jaren is niet te betwijfelen maar er is weinig groei geweest sinds 1970

De Vergaderingen in ZA zijn altijd van een meer 'open' soort geweest. Er bestond jaren lang een groep Darbysten die in de jaren 60 overspoeld werden door de Taylor invloed en totaal sectarisch werden. Ze zijn inmiddels allemaal het land uitgegaan, voornamelijk naar Australië. Dit was maar een klein groepje dat overbleef na de uitbarsting met de Taylor invloed waardoor vooral de jongeren gewoon wegliepen en nergens meer heen gingen, vooral niet naar de 'open' groepen. Een droevig verhaal waardoor wij vaak scheef aangekeken werden als de naam 'Plymouth Brethren' ter sprake kwam. Wij moesten altijd onze positie duidelijk maken om niet over dezelfde kam geschoren te worden, vooral omdat er in de couranten veel bericht werd over de beschamende handelingen onder de 'Plymouth Brethren' in de jaren '70

Zo dan een kort overzicht over Vergaderingen in ZA. Er staat niet veel geschreven over de Vergadering geschiedenis in dit land maar ik heb er zelf altijd belangstelling  voor gehad, dus weet ik er wel iets van. Er is een Organisatie genaamd RAND GOSPEL MISSION waardoor broeder Philp McKibbin  met een Gebedsblad en e-mail lijst contact heeft met alle Vergaderingen en zendelingen in Zuider Afrika........ZA  Zimbabwe  Zambia  Botswana  Mosambiek. Ik zal je een photocopy opsturen per post dan krijg je wel een goed idee van wat er nog gebeurt in Vergaderingkringen in Zuider Afrika. Al is het geen rooskleurig prentje, het werk van God gaat door en daar ben ik altijd van onder de indruk. De Vergaderingen hebben wel een goede invloed gehad op het Evangelische werk in Zuider Afrika dus is alles niet verloren gegaan, vooral als men ziet hoeveel Bijbel-kundige broeders en zusters er in andere kringen zijn die ergens toch hun roots in de Vergaderingen hebben.

Het was heel fijn om met jullie contact op te nemen door middel van het nieuwe wereldwonder, het internet, en ik zie uit naar verder contact en mogelijk bezoek van Nederlandse broeders en zusters

Hartelijke groeten uit het verre zuiden
Leo van Buren - leolor@mweb.co.za
Kaapstad Zuid-Afrika - 17 november 2002