Bron: Caroline Glick - www.carolineglick.com

Barack Obama's antisemitisme-test

Israel, 29 mei 2015

door Caroline Glick

Is de Amerikaanse president Barack Obama een antisemiet? Deze vraag is in de lucht blijven hangen sinds zijn eerste presidentiŽle aankondiging in 2008. Het eerst ontstond de vraag als gevolg van de antisemitische preken door Jeremiah Wright, die zijn voorganger was gedurende meer dan 20 jaar, terwijl Obama en zijn familie daar in de kerkbank zat.

Gedurende de zes-en-een-half jaren van zijn presidentschap heeft Obama gelachen over deze zorgen. Maar hij heeft ze niet weggenomen. En dit falen slaat nu op hem terug.

Dus vorige week ging Obama verder en ging uitgebreid in op de vraag over zijn gevoelens jegens IsraŽl en het Joodse volk, om die vraag voor eens en voor altijd te beantwoorden. De timing van zijn charme-offensief was niet toevallig.

Obama is duidelijk van mening dat hij de twijfels moet verjagen over zijn bedoelingen betreffende de Joden en IsraŽl bij de uitvoering van zijn centrale beleid in zijn tweede ambtstermijn. Dat beleid draait natuurlijk om zijn nucleaire deal met Iran.
Obama's overeenkomst met de mullahs wordt verondersteld te worden gesloten aan het einde van de volgende maand.

Obama beweert dat zijn deal zal voorkomen dat Iran een kernmogendheid wordt. Maar zoals premier Benjamin Netanyahu heeft uitgelegd in zijn toespraak voor het gemeenschappelijke Congres in maart - voor zover voor hem geopenbaard is over de nucleaire deal die Obama wil sluiten - zal het verre van te voorkomen zijn dat Iran nucleaire wapens krijgt. En de deal zal in de verschillende trajecten Iran minimaal tot een drempel-nucleaire-staat maken, die al heel snel in staat is tot de ontwikkeling van nucleaire wapens. Als Iran ons misleidt in de deal, kan het al nucleaire wapens ontwikkelen terwijl de overeenkomst nog steeds van kracht is. Als het zich houdt zich aan de overeenkomst, kan het wel nucleaire wapens ontwikkelen, zodra de overeenkomst is afgelopen.

Klik en lees meer over Caroline Glick en haar boek, websites, lezingen, etc...Behalve zijn verlangen om een nucleaire deal te sluiten, zal het wel een regime emanciperen dat heeft toegezegd om IsraŽl te vernietigen, en dan zijn er de gerapporteerde plannen van Obama voor het veranderen van de manier waarop de VS betrekkingen onderhoudt met IsraŽl in de VN-Veiligheidsraad.

In de afgelopen halve eeuw heeft de VS zijn vetorecht in de Veiligheidsraad gebruikt om te voorkomen dat er inhoudelijke anti-IsraŽl ontwerpresoluties passeren. Maar Obama en zijn hoogste adviseurs hebben laten doorschemeren en hebben berichten aan de media verstrekt met details over zijn voornemen om dit 50-jarige beleid te beŽindigen.

Obama is naar verluidt voornemens om het passeren toe te staan van een Franse ontwerp-resolutie die eist dat IsraŽl zich terug zal trekken naar de onverdedigbare 1949-wapenstilstandslijnen.

Als deze twee beleidsvormen, die rechtstreeks IsraŽls mogelijkheden treffen om zich te verdedigen en om zelfs maar om te overleven, in de buurt komen van hun uitvoering, dan wordt Obama geconfronteerd met het feit dat hij een geloofwaardigheidsprobleem heeft waar het gaat om kwesties in verband met het overleven en bestaan van de Joodse staat.

In een poging dit geloofwaardigheidsprobleem aan te pakken, heeft hij vorige week veel tijd en moeite geÔnvesteerd in het opbouwen van zijn geloofwaardigheid over Joodse kwesties. Hiertoe gaf hij een uitgebreid interview aan Jeffrey Goldberg van The Atlantic, en hield een toespraak in Adas IsraŽl, een grote, liberale conservatieve synagoge in Washington, DC.

Tot op zekere hoogte was Obama succesvol. Hij stelde de kwestie over zijn al dan niet antisemitisch zijn.

In zijn interview met Goldberg gaf Obama een redelijke hoewel onvolledige definitie van wat antisemitisme is. Obama zei dat een antisemiet iemand is die weigert de 3000-jarige verbinding te erkennen tussen de Joden en het Land IsraŽl. Een antisemiet is ook iemand die weigert de lange geschiedenis van vervolging te erkennen die het Joodse volk leed in de Diaspora.

Volgens Obama is een antisemiet ook iemand die weigert te begrijpen dat deze geschiedenis van vervolging samengaat met de Joodse duizendjarige verbinding met het Land IsraŽl, wat het bestaan van IsraŽl in het Land IsraŽl rechtvaardigt.

Bovendien weigeren volgens Obama antisemieten te begrijpen dat IsraŽl in levensgevaar blijft als gevolg van het voortbestaan van de antisemitische krachten, die streven naar zijn vernietiging.

En dat is niet alles. Zoals hij het ziet, zelfs als je de legitimiteit van het bestaan van IsraŽl begrijpt, en de voortdurende bedreigingen voor haar voortbestaan herkent, zou je nog steeds een antisemiet kunnen zijn.

Zoals Obama uitlegde aan Goldberg, is er nog het probleem van de dubbele moraal.

In zijn woorden: "Als je die dingen erkent, dan moet je in staat zijn om voor jezelf op rij te zetten waar IsraŽl en haar veiligheid op het spel staan. Je moet in staat zijn om jezelf met IsraŽl op een lijn te stellen wanneer het erom gaat ervoor te zorgen dat het niet met een dubbele norm wordt beoordeeld in het internationale forum. Je moet jezelf op een lijn stellen met IsraŽl als het erom gaat ervoor te zorgen dat het niet geÔsoleerd wordt."

In zijn voordeel verstrekte Obama een duidelijke, goed onderbouwde en constructieve definitie van antisemitisme.

Maar er is wel een klein probleem. Direct nadat Obama ons voorzag van zijn definitie van antisemitisme, bevestigde hij dit zelf en begaf hij zich in het antisemitisme dat hij zojuist had gedefinieerd.

Zoals Goldberg - die in zijn sympathie neigt naar Obama - het neerzette: Obama "beoordeelt IsraŽl aan een hogere norm dan hij andere landen doet".

Zowel in zijn interview met Goldberg als in zijn toespraak in de synagoge beoordeelde Obama IsraŽl in overeenstemming met wat hij heeft omschreven als Joodse waarden.

Volgens Obama vereisen de Joodse waarden dat de Joden de belangen van anderen de voorkeur geven boven hun eigen belangen teneinde de "wereld te herstellen".

Zoals Obama de IsraŽlische geschiedenis leest, zochten de oprichters van de staat niet alleen het opbouwen van een Joodse staat.

Zij zochten het bouwen van Utopia.

Obama verklaarde: "Ik ben diep bezorgd over het behoud van de Joodse democratie, omdat, wanneer ik eraan denk hoe ik IsraŽl leerde kennen, was dat gebaseerd op beelden van ... kibboetsen, Moshe Dayan, Golda MeÔr, en het gevoel van niet alleen een veilig Joods thuisland te creŽren, maar ook: wij zijn bezig met het herstel van de wereld. Wij zijn bezig die te herstellen. We gaan het op de juiste manier doen. We gaan ervoor om te zorgen dat de lessen die we hebben geleerd van onze ontberingen en onze vervolgingen zullen worden toegepast op hoe wij regeren en hoe wij omgaan met anderen. En dat gaat terug naar de vragen over de waarden waar wij eerder over gesproken hebben - dat zijn de waarden die mij geholpen hebben om mijn politieke overtuigingen te voeden."

In zijn toespraak in de synagoge maakte Obama zijn verwachtingen van IsraŽl expliciet. Zoals hij het ziet, zo moeten de IsraŽliŽrs hun zorgen voor de Palestijnen zwaarder laten wegen dan de bezorgdheid voor zichzelf.

"De rechten van het Joodse volk... dwingen mij om na te denken over de Palestijnse kinderen in Ramallah die zich gevangen voelen zonder mogelijkheden. Dat is wat de Joodse waarden mij leren."

Met andere woorden, wanneer Obama over IsraŽl denkt, kan hij er niet omheen IsraŽl te beschuldigen vanwege de gevoelens waarvan hij denkt hoe de Palestijnse kinderen zich voelen.

Het is belangrijk hier te vermelden dat in geen van zijn pogingen om zijn zorgen te verwoorden over zijn waargenomen afwijkingen met betrekking tot de Joden, Obama geen opmerking maakt over het gedrag van de Palestijnse autoriteit. Hij negeerde totaal haar endemische corruptie en autoritaire gezag.

Hij negeerde het wilde antisemitische ophitsen en de indoctrinatie die beoefend wordt op alle niveaus van het bestuur van de Palestijnse Autoriteit. Hij negeerde de jarenlange Palestijnse weigering om een onafhankelijke staat te accepteren, die vreedzaam naast de Joodse staat zou bestaan.

Dus op het einde verstrekte Obama's charme-offensief een duidelijk antwoord op de vraag of hij antisemitisch is.

Overwegende het feit dat Obama zijn eigen antisemitisme-test niet doorstond, betekent niet noodzakelijkerwijs dat hij een hekel heeft aan Joden. Het is zeker mogelijk dat hij van Joden houdt.

Maar Joden liefhebben en een antisemiet zijn is niet wederkerig uitgesloten.

Overweeg hoe het was met de anti-zwarten dwepers. In de loop der jaren hebben tal van racisten tevens een liefde gehad, en misschien zelfs echt gevoeld, voor zwarte mensen.

Zij discrimineerden de zwarten niet omdat zij hen haatten, maar omdat zij geloofden dat zwarten inferieur aan blanken waren. Het was juist te wijten aan hun "liefde" voor zwarten dat zij aandrongen om hen lagere normen toe te rekenen dan de blanken, of om hen te scheiden van de blanken, opdat zij niet zouden worden beschaamd, of mislukken zouden.

Met andere woorden, het feit van hun "liefde" maakte hen niet minder dweepziek.

Insgelijks, de mogelijkheid dat Obama houdt van Joden maakt zijn drang om IsraŽl te beoordelen met een aparte standaard, die anders is dan voor andere staten en volken, met inbegrip van de Palestijnen, niet minder dweepziek.

Aan de andere kant gaf Obama, zowel in zijn interview met Goldberg als in zijn toespraak bij Adas IsraŽl, redenen tot bezorgdheid dat hij weinig goodwill voor de Joden bezit of gevoeligheid voor de unieke gevaren waarmee zij worden geconfronteerd.

Goldberg wierp de zorg op dat het antisemitisme in de kern van het wereldbeeld van de Iraanse dictator Ali Khamenei, hem wat irrationeel maakt. Obama wees dit punt niet alleen van de hand, doordat hij de lange geschiedenis van het elimineren van het antisemitisme ontkende, Obama verwierp ook het idee dat antisemitisme kan opwegen tegen rationele belangen, zoals het overleven van een regime en economische welvaart.

In zijn woorden: "Wel, het feit dat je antisemitisch bent, of racistisch, zal je niet beletten geÔnteresseerd te zijn in overleven. Het belet je niet rationeel te zijn over de noodzaak je economie drijvende te houden; het belet je niet in strategische beslissingen over hoe je aan de macht blijft. Dus het feit dat de Opperste Leider antisemitisch is, betekent niet dat dit de overhand heeft op alle andere overwegingen."

Als dit nog niet genoeg was om te laten zien dat Obama het idee verwerpt dat antisemitisme kan dienen - en vaak dient - als een gestoord ankerpunt in de beleidsvorming bij antisemieten, ging hij verder met het gelijkstellen van het vernietigings-antisemitisme van Iran aan een club antisemitische Amerikaanse Joden die ooit onderworpen waren aan hun Amerikaanse landgenoten.

"Als je kijkt naar de geschiedenis van het antisemitisme... er zitten diepe sporen van antisemitisme in dit land," zei hij.

Door het verwerpen van een politiek beleid van antisemitisme voor het Iraanse regime, stelde Obama nog een ander antisemitisch gedrag ten toon. Obama beweerde dat als je niet het gevaar erkent dat antisemitisme voor IsraŽls overleving vormt, dan ben je een antisemiet.

Obama's verklaringen over de Palestijnen wijzen erop dat hij weinig liefde voor Joden voelt. Zoals het zijn consistente praktijk is, sinds de ambtsaanvaarding, ook in zijn charme-offensief van vorige week, bleef Obama voorbijgaan aan het feit dat als de Palestijnen vooral zijn geÔnteresseerd in een staat, eerder dan in de vernietiging van de Joodse staat, ze die op bijna elk moment hadden kunnen krijgen, sinds het uitbrengen van verslag van de Geschillen Commissie in 1937, die als eerste heeft voorgesteld om het land ten westen van de rivier de Jordaan te verdelen in een Joodse en een Arabische staat. Zijn consistente weigering om met dit simpele feit om te gaan, en zijn aandringen met beschuldigingen naar IsraŽl voor de ellende van de Palestijnen, ondanks IsraŽls herhaalde aanbiedingen om het land te verdelen in ruil voor vrede, verhogen de ernstige vragen over zijn bedoelingen met de Joodse staat.

Zoals Obama terecht begrijpt - in de komende maanden, als hij probeert zijn nucleaire deal met Iran en zijn anti-IsraŽl standpunten bij de VN te verkopen aan het Amerikaanse publiek, is het de vraag of hij meer opvallend een antisemiet is dan ooit tevoren.

Nu hij de vraag heeft beantwoord, moet IsraŽl handelen in overeenstemming met Joodse waarden, en kiezen voor het leven, zelfs ten koste van de goede betrekkingen met de Obama-regering.


Oorspronkelijk gepubliceerd in The Jerusalem Post. 
 

De schrijver is de auteur van The Israeli Solution: A One-State Plan for Peace in the Middle East [De IsraŽlische Oplossing: Een Eťn-Staat-Plan voor vrede in het Midden-Oosten].

(Vertaald door Harry Sleijster)

 

 

 

Counter